AYNA

Bir türlü anlamaz insanoğlu;

Bulmak arayışı sonlandırmaktan geçer.

Hâlâ ararlar güzelliği yüzlerinde,

Can çekişir yine de aynaya bakarlar.

Oysa inanmanın bilmeye ihtiyacı mı vardır?

Gördün mü ki Basîr’i?

Duydun mu ki Semî’yi?

Kimlerin yüzü sonunda göğe dönecek?

Gök senin gönlündür.

Hangi İsrailoğlu bunu idrak edecek?

Kendini başkalarında arayan, Hû’yu da arar.

Gönül bilmenin ötesine geçmedikçe idrak bu insanlara zarar.

Hâlâ sevgiyi başkalarının kalbiyle ölçüyorlar.

Varlıklarına bir başkasının gözünde tanık olmaya muhtaçlar.

Oysa başkası zannettiğin, sadece senin zanlarındır.

İdraka kavuş, bulmak arayışı sonlandırmaktır.

Bu dünyada gördüğün her şey tek bir ayna;

Yer gök bu sebepten varoldu ya, sen kendini anla.

-Şehval Görmez, İstanbul, 2026

Şiirin temel konusu, insanın hakikati ve kendisini dış dünyada aramasının boşluğudur.

Görmez'in Ayna adlı eseri 18 dize, 6 kıta halinde düzenlenmiş modern serbest nazım içinde tasavvufî-felsefî şiiridir.